
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>با توجه به این‌که زمین هیچ‌گاه نباید از حجت خدا خالی باشد، حد فاصل عروج حضرت عیسی(ع) تا بعثت رسول اکرم(ص) چه کسی حجت خدا در زمین بود؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>ضرورت بعثت انبیا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حجت الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اضطرار به حجت الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سوره مایده</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عروج حضرت عیسی </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دوران فترت </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ابن بابویه، محمدبن علی: شیخ صدوق</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پیامبر شناسی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نبوت عامه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حواریون</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>علامه طباطبایی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ابن بابویه، محمدبن علی(شیخ صدوق)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حضرت عیسی(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ب. امام اول(حضرت امام علی ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description> [1]. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق، داودی، صفوان عدنان، ص 622، دمشق، بیروت، دارالقلم‏، الدارالشامیة، چاپ اول، 1412ق.&lt;br /&gt;[2]. شیخ طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج ‏3، ص 479، بیروت، دار احیاء التراث العربی، بی‌تا؛ علم الهدی، سید مرتضی‏، الشافی فی الامامة، ‏ ج ‏3، ص 151، تهران، مؤسسة الصادق(ع‏)، چاپ دوم، 1410ق؛ فخر رازی، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، ج ‏11، ص 330، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ سوم، 1420ق.&lt;br /&gt;[3]. فیض کاشانی، ملا محسن، الاصفی فی تفسیرالقرآن، ج ‏1، ص 268، قم، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ اول، 1418ق؛ مرعشی تستری، قاضی نور الله، احقاق الحق و إزهاق الباطل، ج ‏19، ص 567، قم، مکتبة آیة الله المرعشی النجفی‏، 1409ق. &lt;br /&gt;[4]. قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، ج ‏5، ص 146، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ ششم، 1371ش.&lt;br /&gt;[5]. التبیان فی تفسیر القرآن، ج ‏3، ص 479؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‏3، ص 274، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، 1372ش؛ بیضاوی، عبدالله بن عمر، انوار التنزیل و اسرار التأویل، ج ‏2، ص 121، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ اول، 1418ق.&lt;br /&gt;[6]. ر. ک: کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ‏1، ص 224، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق؛ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک(تاریخ طبری)، ج ‏1، ص 158، بیروت، دار التراث، چاپ دوم، 1387ق؛ ابن عساکر، ابو القاسم علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج ‏42، ص 392، بیروت، دار الفکر، 1415ق.&lt;br /&gt;[7]. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج ‏1، ص 321، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، مدیریت حوزه علمیه قم، چاپ اول، 1377ش؛ أنوار التنزیل و أسرار التأویل، ج ‏2، ص 121.&lt;br /&gt;[8]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‏16، ص 244، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1417ق.&lt;br /&gt;[9]. مسعودی، ابو الحسن علی بن الحسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج ‏1، ص 78، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، 1409ق.&lt;br /&gt;[10]. همان، ج ‏2، ص 213؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ‏2، ص 659، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ دوم، 1395ق.&lt;br /&gt;[11]. مروج ‏الذهب، ج ‏1، ص 78.&lt;br /&gt;[12]. همان، ص 79؛ تاریخ ‏الطبری، ج ‏2، ص 24.  &lt;br /&gt;[13]. کمال الدین و تمام النعمة، ج ‏1، ص 225. &lt;br /&gt;[14]. طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج علی أهل اللجاج، ج ‏2، ص 418، مشهد، نشر مرتضی، چاپ اول، 1403ق.&lt;br /&gt;[15]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ‏4، ص 175- 177، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق.&lt;br /&gt;[16]. سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق، صبحی صالح، ص 497، قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق.&lt;br /&gt;[17]. نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ص 136، تهران، مکتبة الصدوق، 1397ق.&lt;br /&gt;[18]. کمال الدین و تمام النعمة، ج 2، ص 657.&lt;br /&gt;[19]. ر. ک: کمال الدین و تمام النعمة، ج 1، باب 22، ص 212. (شیخ صدوق در ارتباط با این مسئله توضیحات مناسبی دارند که می‌توانید به آن مراجعه کنید). </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر الهی , حضرت عیسی (مسیح علیه السلام، از پیامبران الوالعزم، آورنده انجیل)</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، &#171;بدایة الحکمة&#187;، &#171;نهایة الحکمة&#187; و &#171;اصول فلسفه و روش رئالیسم&#187;) , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>ام‍ام‌ اول‌ (امام علی), امیر المومنین ع‍ل‍ی‌ب‍ن‌ اب‍ی‌طال‍ب‌(ع‌) , ۲۳ ق‍ب‍ل‌ از ه‍ج‍رت‌ # # ۴۰ق‌./661م.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>شیخ صدوق, ابن بابویه محمد بن علی (بزرگ‌ترین محدّث و فقیه امامیه مکتب حدیثی قم، مولف &quot;من لا یحضره الفقیه&quot; از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه), -311ق./924م.قم ## ‏381 ق./992م. شهرری</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
