
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چرا ذات پروردگار را نمي توان درك كرد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>اثبات خدا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ذات الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>راه علمی شناخت خدا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شناخت خدا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اثبات وجود خدا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>خداشناسی(الهیات بالمعنی الاخص)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شناخت ذات خدا</dc:subject>
                
                    

                

                
                
                <dc:description>  پي نوشت ها: &lt;br /&gt;[1] . ما حتي نمي توانيم مفهوم &#171;نامتناهي&#187; را تصور كنيم، اگر گفته شود پس چگونه  كلمة‌&#171;نامتناهي&#187; را به كار می بريد و از آن خبر مي دهيد، و دربارة احكام آن سخن مي گوئيد، مگر تصديق بدون تصور ممكن است؟ در پاسخ مي گوئيم: ما اين كلمه را از دو واژة &#171;نا&#187; كه به معني عدم است و &#171;متناهي&#187; كه به معني محدود است گرفته ايم، يعني اين دو را جداگانه مي توانيم تصور كنيم (عدم و متناهي) سپس آنها را با يكديگر تركيب كرده و به آن وجودي كه در تصور نمي گنجد اشاره نمود و به آن علم اجمالي پيدا كنيم (دقت كنيد).&lt;br /&gt;[2] . پيام قرآن، ج4، ص33.&lt;br /&gt;[3] . تفسير علي بن ابراهيم، طبق نقل نور الثقلين، جلد 5، صفحة 170.&lt;br /&gt;[4] . تفسير نمونه، ج22، ص 558.&lt;br /&gt;[5] . پيام امام، شرح نهج البلاغه، ج1، ص91. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
