
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>&#171;هرکسی که در شب و روز جمعه بمیرد، عذاب قبر از او برداشته می‌شود&#187;. آیا تمام مردم مشمول این‌ روایت می‌شوند؟!</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>روز جمعه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فضیلت روز جمعه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>معاد(کلام)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عالم برزخ</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تأخیر عذاب قبر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عذاب قبر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فشار قبر</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. أبو نعیم اصفهانی، أحمد بن عبد الله، حلیة الأولیاء و طبقات الأصفیاء، ج 3، ص 155، مصر، دار الکتب العلمیة، 1394ق.&lt;br /&gt;[2]. ترمذی، محمد بن عیسى، سنن الترمذی، تحقیق، شاکر، أحمد محمد، عبد الباقی،‌ محمد فؤاد، ج 3، ص 378، مصر، شرکة مکتبة و مطبعة مصطفى البابی الحلبی، چاپ دوم، 1395ق؛‌ شیبانی، أحمد بن حنبل، مسند أحمد بن حنبل، محقق، شعیب الأرنؤوط، عادل مرشد، و ...، ج 11، ص 147، بیروت، مؤسسة الرسالة، چاپ اول، 1421ق.&lt;br /&gt;[3]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج 1، ص 138، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق.&lt;br /&gt;[4]. شیخ صدوق، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 195، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، 1406ق؛ قطب الدین راوندی، سعید بن هبة الله،&lt;br /&gt;الدعوات(سلوة الحزین)، ص 243، قم، مدرسه امام مهدی(عج)، چاپ اول، 1407ق.&lt;br /&gt;[5]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح،‌ غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 3، ص 415، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.&lt;br /&gt;[6]. شیخ مفید، الاختصاص، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، محرمی زرندی، محمود، ص 130، قم، المؤتمر العالمی لالفیة الشیخ المفید، چاپ اول، 1413ق.&lt;br /&gt;[7]. رشیدالدین میبدی، احمد بن ابی‌سعد، کشف الأسرار و عدة الأبرار، تحقیق، حکمت‏، علی اصغر، ج 8، ص 116، تهران، امیر کبیر، چاپ پنجم، 1371ش؛ فخر رازی، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، ج 30، ص 684، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ سوم، 1420ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
