
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>با توجه به تفاوت بین دین و معرفت دینی، چه ضمانتی وجود دارد که فهم و برداشت فقهاء از دین صحیح و درست باشد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>معرفت دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دین شناسی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مطالعات دینی (دین‌شناسی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شناخت دین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>چیستی دین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تئوریک شریعت </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مرجعیت دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>قبض و بسط تئوریک شریعت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اجتهاد</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] هادوی تهرانی،مهدی،باورها و پرسش ها،ص 123، انتشارات خانه خرد،قم، 1380.&lt;br /&gt;[2] هادوی تهرانی، مهدی،مبانی کلامی اجتهاد، ص 319، انتشارات خانه خرد، قم، 1381.&lt;br /&gt;[3] بر طبق این نظریه زمینه فهم در زمان حال، ملاک صحت معنا و درستی استنباط است اگر چه بنا بر همین مبنا زمینه فهم در زمان نزول یکی از ملاک های پذیرش معنا و درستی استنباط می باشد. نک: مبانی کلامی اجتهاد، ص 322.&lt;br /&gt;[4] نصری،عبدالله،انتظار بشر از دین(بررسی دیدگاهها در دین شناسی معاصر)، ص 194، موسسه فرهنگی دانش و اندیشه معاصر،تهران، 1378.&lt;br /&gt;[5] باورها و پرسش ها، ص 119.&lt;br /&gt;[6] این معنا از دین قابل مناقشه و غیر قابل قبول است.&lt;br /&gt;[7] مبانی کلامی اجتهاد، ص 328 با تلخیص.&lt;br /&gt;[8] باورها و پرسش ها،ص 136 و 137 با اندکی تلخیص.&lt;br /&gt;[9] نک: مبانی کلامی اجتهاد، ص 339 به بعد؛ همچنین درگاه پاسخ گویی اندیشه قم؛ کتاب معرفت دینی، اثر حجت الاسلام و المسلمین لاریجانی.&lt;br /&gt;[10] نباطی بیاضی، علی بن یونس، الصراط المستقیم، ج 3، ص 236، کتابخانه حیدریه، نجف، 1384 هـ ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
