بداء بین رد و اثبات شیخ صدوق فخر رازی علامه طباطبایی امامیه بدا اجل مسمی اجل غیرمسمی محو و اثبات وضوح کامل ظهور بعد از خفا مسئله جف القلم بداء در لغت بداء در اصطلاح ادله امامیه در اثبات بداء کتاب التفسیر الکبیر بداء در تکوین نسخ در تشریع اعمال ناروا کتاب صحیح بخاری روایات اهل بیت در مورد بداء ادله منکران بداء محال بودن اطلاق بداء بر خداوند قرآن علم پیشین الهی امامیه و بداء اهل سنت و بداء جعفر بن محمد، امام ششم تفسیر المیزان (کتاب) قضا و قدر ابن بابویه، محمدبن علی: شیخ صدوق شیخ مفید: محمد بن محمد بن نعمان‏ سید مرتضی‏: علی بن حسین بن موسی شیخ طوسی‏: ابوجعفر محمد بن حسن علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی انسان شناسی Human nature 17. فرق کلامی صفات الهی اجل غیر مسمّی اخلاق دینی شخصیت ها شیخ مفید سید مرتضی شیخ طوسی علامه طباطبایی اصطلاحنامه فلسفه اصطلاحنامه اخلاق اسلامی ابن بابویه، محمدبن علی(شیخ صدوق) ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع) حسین نوری Persian دانشگاه تهران پاییز/1392 در «بداء» دو نظر وجود دارد. امامیه «بداء» را از ارکان اصیل عقاید اسلامی می‌دانند که چهار دلیل بر این مدعا می‌توان اقامه کرد و مهم‌ترین آنها آیۀ محو و اثبات است. علمای اهل سنت به‌شدت با این عقیده مخالف‌اند و بر آن‌اند که «بداء» موجب علم بعد از جهل می‌شود و این درمورد خداوند روا نیست. معنای لغوی «بداء» همان ظهور بعد از خفاست، البته امامیه چنین معنایی را قصد نمی‌کنند؛ معنایی که آنان از «بداء» اراده می‌کنند «تغییر مسیر آدمیان با اعمال آنان است» و این مطلب مورد قبول همگان است. لذا آنچه انکار شده است مورد اعتقاد نیست و آنچه مورد اعتقاد است نفی نشده است. بدین جهت این نزاع بیشتر نزاعی لفظی است تا نزاعی معنوی. text نوری, سید حسین ( استادیار دانشگاه تهران (دانشکدگان فارابی) شیخ صدوق, ابن بابویه محمد بن علی (بزرگ‌ترین محدّث و فقیه امامیه مکتب حدیثی قم، مولف "من لا یحضره الفقیه" از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه), -311ق./924م.قم ## ‏381 ق./992م. شهرری طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، «بدایة الحکمة»، «نهایة الحکمة» و «اصول فلسفه و روش رئالیسم») , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم امام ششم(امام صادق), جعفر بن محمد (ع), 83ق./702م.##‎۱۴۸ق./766م. شیخ طوسی, ابوجعفر محمد بن حسن (ملقب به شیخ الطائفة، محدث، مفسر، رجالی، متکلم و فقیه بزرگ امامیه, مولف "تهذیب الاحکام" و "الاستبصار فی ما اختلف من الاخبار" از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه، شیعه اثنی‌عشرى و ایرانى؛ موسس حوزه علمیه نجف), 385ق./996م.طوس،خراسان ## ‎۴۶۰ق./1069م.نجف،عراق شیخ مفید, ابو عبدالله محمد بن محمد بن نُعمان (متکلم، فقیه و عالم بزرگ امامیه؛ مقیم بغداد در عراق) , 336ق./948م. (بغداد،عراق)# # 413ق./1023م. (بغداد،عراق) article 2008-7063 https:/jpht.ut.ac.ir