سعادت و معنا در مکتب ابن عربی شریعت فتوحات مکیه سعادت و شقاوت خیر و شر رحمت بهشت و جهنم قرآن غایت معرفت کشفی سعادت از نظر ابن عربی علم و ایمان سعادت همگانی احساس رضایت از زندگی معرفت قلبی به حس سعادت ابزاری بودن زندگی دستیابی به غایت الهی سعادت بر مبنای انقیاد به شریعت سعادت در آخرت عبادت باطنی رحمت امتنانی علامه مجلسی: محمدباقربن محمدتقی مجلسی علامه مجلسی حسن حسن زاده آملی اصطلاحنامه اخلاق اسلامی امیرعباس علیزمانی ابن عربی عرفان نظری هادی وکیلی ( پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی (تهران)) هادی وکیلی ( پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (تهران)) Persian حوزه معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه اصفهان پاییز و زمستان/ 1391 در نگاه ابن عربی، معرفت کشفی نسبت به حقیقت که علم همراه با ایمان نیز خوانده می­شود، چنان اصالتی دارد که شرط لازم و کافی برای سعادت به شمار می­رود. با این حال، ابن­عربی از سعادت دیگری نیز سخن می­گوید که همگانی است. وی که عقیده دارد سعادت و شقاوت خالص مربوط به آخرت است، شقاوت اخروی را موقت و بر اساس رحمت الهی، منتهی به سعادت می­داند و باور دارد که جهان برای سعادت به وجود آمده است و به این غایت دست خواهد یافت. از آراء او درباره­ی سعادت بر می­آید که احساس رضایت نسبت به زندگی و به عبارت دیگر، احساس سعادت مستلزم معرفت قلبی است که ارزش زندگی را نیز آشکار می­کند و در عین حال، غایت سعادتمندانه­ی انسان، ابزاری بودن زندگی او برای دستیابی به غایت الهی را منتفی می­سازد. text کسایی زاده , مهدیه سادات (mahdieh kasaeizadeh؛ بانوی قرآن پژوه؛ دانش‌آموخته رشته عرفان اسلامی؛ پژوهشگر و نویسنده معاصر؛ مدرس مثنوی و برخی دروس فلسفی؛ پژوهشگر دو موضوع زمان و معنای زندگی؛ دارای تدریس بی حجاب پوشش سر در یوتیوب), ۱۳۵۴ش.# وکیلی, هادی (استادیار، عضو هیات علمی گروه مطالعات تطبیقی عرفان- مدیر گروه پژوهشی حکمت معاصر), #1342ش.- ابن عربی , شیخ اکبر؛ محیی الدین محمدبن علی (Ibn Arabi؛ شاعر، فیلسوف و عارف مشهور قرن هفتم هجری، از اولاد حاتم طائی، متولد اندلس، صاحب کتب «فتوحات مکیه» و «فصوص الحکم»، نظریه وحدت وجود), 560ق/1165م.#638ق/1240م. حسن زاده آملی, حسن (علامه ذوالفنون، فیلسوف و عارف شیعه ایرانی), 1307ش. لاریجان، آمل، مازندران#1400ش. بن عبدالحارث, بن کثیر بن حبیب بن الحارث, -ق 1 ه کاشانی, عبدالرزاق (عارف، فیلسوف، مفسر؛ شیعه اثنی‌عشرى و ایرانى), ؟؟؟##736ق./1336م. (شیراز (محل دفن: نطنز)) تُرکه اصفهانی, افضل‌الدین محمد بن صدرالدین بن حبیب الله (فیلسوف، مترجم، متکلم شیعه اثنی‌عشرى و ایرانى), (اصفهان)#850 ه‍.ق (ساوه (محل دفن: اصفهان (درب آستان)) علیزمانی, امیرعباس (دانشیار گروه فلسفه دین دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران، تهران، ایران), 1345ش.# article 2322-3421 http:/uijs.ui.ac.ir/coth