بررسی مفهومی و مصداقی أُوتُوا الْعِلْمَ در آیه 49 سوره عنکبوت الائمه حدیث ثقلین اهل کتاب هدف بعثت انبیاء آیات الهی تفاسیر شیعه قاعده جری و تطبیق تفاسیر اهل سنت فضیلت علم حافظ قرآن اوتوا العلم سوره عنکبوت تثبیت قول به حصر مومن کامل صاحب دانش تفسیر المیزان (کتاب) محمد بن یعقوب کلینی علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی اهل بیت(ع) تعلیم کتاب(افعال انبیاء) حدیث ثقلین اهل کتاب علامه طباطبایی محمد بن یعقوب کلینی سوره نحل سوره عنکبوت سوره محمد ( ص ) تفسیر اهل سنت تفسیر شیعه تعلیم حکمت علم به آیات الهی فخر رازی الف. حضرت رسول اکرم(ص) چ. امام پنجم(حضرت امام باقر ع) ب. امام اول(حضرت امام علی ع) ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع) میزان Persian دان‍ش‍گ‍اه‌ ع‍ل‍وم‌ اس‍لام‍ی‌ رض‍وی‌ پاییز و زمستان/1392 فضیلت علم و دانش از منظر اسلام پوشیده نیست به گونه‌ای که قرآن کریم هدف از بعثت پیامبر گرامی اسلام(ص) را تعلیم کتاب و حکمت معرفی نموده است. در این راستا قرآن کریم از کسانی یاد نموده است که خداوند آنان را به زینتِ دانش آراسته و از آن‌ها با عنوان أوتوا العلم تعبیر نموده است. در اینکه مصداق أوتوا العلم یا همان صاحبان دانش و معرفت چه کسانی‌اند، مفسران اقوالی مختلف دارند. صرف‌نظر از اختلاف مفسران در تفسیر برخی آیات، اقوال در حصر و یا تعمیم مصادیق أوتوا العلم نیز متفاوت است. در این جستار ضمن بررسی مفهومی أوتوا العلم در آیۀ 49 سورۀ عنکبوت، مصادیق أوتوا العلم و قاعدۀ جری و تطبیق بررسی می‌شود و با استناد تحلیلی به روایات، قول به حصر تثیبت می‌گردد. text مسعودی ، محمد مهدی طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، «بدایة الحکمة»، «نهایة الحکمة» و «اصول فلسفه و روش رئالیسم») , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم امام ششم(امام صادق), جعفر بن محمد (ع), 83ق./702م.##‎۱۴۸ق./766م. ام‍ام‌ اول‌ (امام علی), امیر المومنین ع‍ل‍ی‌ب‍ن‌ اب‍ی‌طال‍ب‌(ع‌) , ۲۳ ق‍ب‍ل‌ از ه‍ج‍رت‌ # # ۴۰ق‌./661م. پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه. شیخ کلینی , محمد بن یعقوب (فقیه و محدث بزرگ امامیه، مولف "کافی" از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه؛ متکلم امامی دوره غیبت صغری), ۲۵۸ق./249ش./864م. ری،ایران# # 328ق./941م. بغداد،عراق امام پنجم (امام باقر), محمد بن علی (ع), 57ق./676م#114ق./732م. فخر رازی , محمد بن عمر (فقیه، متکلم، فیلسوف، مفسر و حکیم مسلمان ایرانی، مکتب اشعری، متکلم اشاعره متاخر، شافعی، پیش برنده الهیات فلسفی، مخالف؟ فلسفه), 543ق./1149م. ری، تهران، ایران ## 606ق./1210م. هرات، افغانستان article 0 http:/paper.razavi.ac.ir