تجلی و ظهور اسماء الهی در تفسیر حدیثی از امام صادق نهج البلاغه (نهج‌البلاغه) فصوص الحکم عالم خلق ظهور مراتب اسماء الهی صادر اول اسم مکنون مرتبه ذات حق قرآن حق تعالی وحدت مطلقه اسم مستاثر حجب نوریه آموزه فیض اسم اعظم الهی صفات خدا مقام غیب الغیوبی ذات امامان معصوم علیهم السلام جعفر بن محمد، امام ششم روایت باب حدوث اسماء کافی تأخر ظهور اسماء نقش اسم اعظم ترتیب ظهور اسماء وساطت اسماء محیطه شهود معصومانه کتاب التوحید خلافت در ظهور ذات تفسیر المیزان (کتاب) محمد بن یعقوب کلینی ابن بابویه، محمدبن علی: شیخ صدوق ملا عبدالرزاق لاهیجی فیض کاشانی: ملا محسن فیض کاشانی علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی علامه مجلسی: محمدباقربن محمدتقی مجلسی صادر اول اهل بیت(ع) امام صادق (ع) علامه مجلسی میرزا حسن لاهیجی امام خمینی (روح الله الموسوی الخمینی) علامه طباطبایی محمد بن یعقوب کلینی وحدت عامه اسماء واجب(حکمت نظری) فیض الهی اسماء مستأثره الهی اسمای حسنی اسم مکنون حق تعالی (اسماء ذات) قرآن امام خمینی ابن بابویه، محمدبن علی(شیخ صدوق) خ. امام هفتم(حضرت امام کاظم ع) ابن عربی الف. حضرت رسول اکرم(ص) چ. امام پنجم(حضرت امام باقر ع) ج. امام چهارم(حضرت امام سجاد ع) ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع) میزان اسم اعظم(الله) ظهور اسماء ذاتی اولی ظهور الهی عالَم خلق مراتب اسماء فیاض لاهیجی ملا محسن فیض کاشانی حاج ملاهادی سبزواری (موسس مکتب سبزوار) Persian دانشگاه باقرالعلوم(ع) زمستان/1391 قرآن و روایات منبع سرشار لطایف و دقایقی هستند که گاه بر قلم و زبان عرفای اسلامی جریان یافته است. روایت باب حدوث اسمای کافی یکی از خزاینی است که امام صادق7 از شهود معصومانة خود به روی مشتاقان معارف الهی گشودند. تأخر ظهور اسماء الهی از مقام ذات، نقش اسم اعظم و اسم مستأثر الهی در ظهور دیگر اسماء الهی، حجاب نوری بودن اسماء ظاهر برای اسم مکنون، ترتیب ظهور اسماء الهی، وساطت اسماء محیطه در ظهور دیگر اسماء الهی و نیز رساندن فیض به مخلوقات برخی از معارف بلند این حدیث هستند که در این نوشتار بدانها اشاره می‌شود. text حسینی سیاهکلرودی, سید قوام الدین امام ششم(امام صادق), جعفر بن محمد (ع), 83ق./702م.##‎۱۴۸ق./766م. طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، «بدایة الحکمة»، «نهایة الحکمة» و «اصول فلسفه و روش رئالیسم») , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم امام چهارم (امام سجاد), زین العابدین؛ علی بن حسین (ع), ۳۸-‎۹۴ق. فیض کاشانی, ملامحسن (حکیم فیلسوف، محدث، مفسر و عارف دوره صفوی و از دانشمندان شیعه، شاگرد ملاصدرای شیرازی و داماد بزرگ او، فقیه اخباری), 1007ق. کاشان#1090 ق. کاشان سبزواری, حاج ملاهادی بن مهدی (فیلسوف صدرایی، حکمت متعالیه), 1212ق./1798م,#1289ق./1872م. پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه. شیخ صدوق, ابن بابویه محمد بن علی (بزرگ‌ترین محدّث و فقیه امامیه مکتب حدیثی قم، مولف "من لا یحضره الفقیه" از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه), -311ق./924م.قم ## ‏381 ق./992م. شهرری شیخ کلینی , محمد بن یعقوب (فقیه و محدث بزرگ امامیه، مولف "کافی" از کتب اربعه جوامع حدیثی شیعه؛ متکلم امامی دوره غیبت صغری), ۲۵۸ق./249ش./864م. ری،ایران# # 328ق./941م. بغداد،عراق علامه مجلسی, مولی محمدباقر (فقیه شیعه امامیه در دوران شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی، شیخ الاسلام عهد شاه سلیمان، از فقیهان و محدثان مشهور شیعه در قرن یازدهم هجری، نزدیک به اخباریان: اخباری معتدل، صاحب بحارالانوار: بزرگ‌ترین دائرة‌المعارف حدیث شیعه امامیه), 1037ق./1628م. # # 1110ق./1699م. قیصری, شرف الدین داود بن محمود ساوی( رومی الاصل و یکی از پیروان و شارحان مشهور مکتب ابن عربی در سده هشتم هجری), #751 ق. لاهیجی , میرزا حسن بن عبدالرزاق (متکلم شیعی، فرزند ارشد ملاعبدالرزاق لاهیجی، نوه ملاصدرا), 1045ق/1636م.# # 1121ق/1710م. قشیری , ابو القاسم عبدالکریم بن هوازن (صوفی، شافعی، نیشابوری), 376ق./986م. ناحیه استوا#465 ق./1072م. نیشابور، ایران ابن عربی , شیخ اکبر؛ محیی الدین محمدبن علی (Ibn Arabi؛ شاعر، فیلسوف و عارف مشهور قرن هفتم هجری، از اولاد حاتم طائی، متولد اندلس، صاحب کتب «فتوحات مکیه» و «فصوص الحکم»، نظریه وحدت وجود), 560ق/1165م.#638ق/1240م. امام پنجم (امام باقر), محمد بن علی (ع), 57ق./676م#114ق./732م. امام هفتم(امام موسی), امام کاظم؛ موسی بن جعفر( ع ), 128-183ق. خمینی, روح الله (امام خمینی، فقیه، عارف و فیلسوف معاصر،اولین رهبر و بنیان‎گذار جمهوری اسلامی ایران), 1281ش.خمین#1368ش.تهران article 0 http:/www.bou.ac.ir