الگوی روابط انسانی در تربیت دینی با تأکید بر سیره امام حسین(ع) تربیت دینی تواضع شهادت امام حسین (ع) هدف تعلیم و تربیت هدایت خلق ارتباط با خدا توکل تسلیم سیره امام حسین (ع) روابط انسانی ارتباط با هستی عبادت آگاهانه حقوق دیگران تعظیم شعائر الهی نگاه ابزاری به دنیا قلمرو تربیت دینی رویکرد دینی به تربیت هدف تربیت دینی عمل گرایی در تربیت عزت نفس علامه طباطبایی: سید محمدحسین طباطبایی مرتضی مطهری علامه مجلسی: محمدباقربن محمدتقی مجلسی سیره ائمه اطهار علیهم السلام تربیت علامه مجلسی مرتضی مطهری علامه طباطبایی اصطلاحنامه اخلاق اسلامی ث. امام سوم(حضرت امام حسین ع) Persian دانشگاه شیراز زمستان/ 1388 با عنایت به نقش الگویی ائمه، نویسندگان مقاله به شیوه تحلیلی به بررسی تربیت دینی در سیره امام حسین (علیه السلام) پرداخته و به این نتایج دست یافته اند که نهضت عاشورا به عنوان یکی از برجسته ترین جلوه های سیره عملی امام حسین (ع) الگویی کامل در زمینه تربیت دینی است؛ به گونه ای که سیره عملی امام حسین (ع) در جریان واقعه کربلا الگویی کامل و جامع در روابط چهارگانه انسان (ارتباط با خدا، ارتباط با هستی، ارتباط با خود و ارتباط با انسان های دیگر) ارایه می کند. عبادت آگاهانه، توکل و تسلیم و رضا در مفهوم پویا و سازنده، الگوهای تربیت دینی در ارتباط انسان با خالق در سیره امام حسین (ع) است. توجه به تفاوت های فردی انسان ها در روند تربیت، کل نگری مثبت، عمل گرایی و احترام به حقوق دیگران از جمله مولفه هایی است که در چارچوب ارتباط انسان با دیگران قرار دارد. عزت نفس که صلابت و اقتدار در برابر دشمنان را به همراه دارد و هم چنین تواضع در برابر دوستان و بندگان خدا از جمله آثار تربیت دینی تجلی یافته در سیره امام (ع) است که مبین نقش تربیت دینی در ارتباط انسان با خود است. استفاده ابزاری از امکانات مادی و غیرمادی در دنیا در خصوص تحقق اهداف متعالی الگوی عملی سازنده ای است که در سیره تربیتی امام (ع) در ارتباط با دنیا به چشم می خورد. text نوروزی , رضاعلی ( دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان) بدیعیان, راضیه (کارشناس ارشد تاریخ و فلسفه ی تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان) امام سوم (سید الشهداء), حسین بن علی (ع), 4-۶۱ ق طباطبایی(علامه طباطبایی), سید محمد حسین (فیلسوف نوصدرایی معاصر، حکمت متعالیه، مفسر بزرگ؛ صاحب تفسیر المیزان، «بدایة الحکمة»، «نهایة الحکمة» و «اصول فلسفه و روش رئالیسم») , 1281ش. تبریز ##1360ش. قم راغب اصفهانی, ابوالقاسم حسین بن محمد (مولف کتاب المفردات فی غریب القرآن، ادیب، لغوى، شاعر، مفسر، محدث، متکلم معتزلی؟، حکیم، فقیه شافعى؟ قرن پنجم، اهل اصفهان و ساکن بغداد، منتسب به تشیع، گرایش صوفیانه، محب اهل بیت، سلفی اهل اثر؟), قرن5ق. اصفهان#502ق./1109م. اصفهان مطهری , مرتضی Murtaḍā Muṭahharī (فیلسوف، متکلم، مفسر و اندیشمند معاصر), 1298ش. فریمان، خراسان رضوی #1358 ش. تهران بن عبدالحارث, بن کثیر بن حبیب بن الحارث, -ق 1 ه article portal_lib 2251-6123 http:/jrt.shirazu.ac.ir